Kwoty zasądzane na rzecz ofiar mobbingu potrafią obecnie wynosić od kilku do kilkuset tysięcy złotych, przyjmując formę odszkodowania lub sumy odszkodowania oraz zadośćuczynienia. Przyjrzyjmy się po kolei obu składnikom.
Kodeks pracy wskazuje minimalną wysokość odszkodowania dla pracownika, który doznał mobbingu:
Art. 943 § 4:
Pracownik, który doznał mobbingu lub wskutek mobbingu rozwiązał umowę o pracę, ma prawo dochodzić od pracodawcy odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę, ustalane na podstawie odrębnych przepisów.
Warto pamiętać, że odszkodowanie w tej wysokości przysługuje niezależnie od tego, czy pracownik poniósł szkodę w wyniku mobbingu – wystarcza samo wystąpienie tego zjawiska. Ostateczna kwota może być oczywiście znacznie większa, wszystko zależy od indywidualnych okoliczności sprawy.
Kwota odszkodowania może znacznie się zwiększyć, jeżeli pracownik z powodu mobbingu rozwiąże umowę o pracę zgodnie z przepisem art. 55 § 11. Przysługuje mu wówczas dodatkowe odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia (W przypadku rozwiązania umowy o pracę zawartej na czas określony odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za okres wypowiedzenia).
Ponadto, jeżeli pracownik wykaże, że mobbing znacznie negatywnie wpłynął na jego zdrowie, sąd powinien oprócz odszkodowania zasądzić również odpowiednie zadośćuczynienie:
Art. 943 § 3.
Pracownik, u którego mobbing wywołał rozstrój zdrowia, może dochodzić od pracodawcy odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.
Wspomniana w przepisie suma zadośćuczynienia potrafi wynieść nawet do kilkuset tysięcy złotych. Zdarza się tak ponieważ według aktualnego orzecznictwa tego rodzaju zadośćuczynienie musi być satysfakcjonujące dla poszkodowanego:
[…] wysokość przyznanej sumy powinna być tak ukształtowana, aby z jednej strony stanowiła odzwierciedlenie doznanego uszczerbku, zaś z drugiej, mimo niepełnej kompensacji z uwagi na brak możliwości przywrócenia do stanu poprzedniego, była zauważalna i przynosiła poszkodowanemu satysfakcję.
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2023 r. (III PSKP 11/22)