W wyroku NSA z dnia 12.11.2025 r. (III OSK 2617/22) sąd oddalił skargę kasacyjną Prezydenta m.st. Warszawy i potwierdził, że odwołanie dyrektora szkoły w trakcie roku szkolnego może nastąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych i nagłych, które realnie zagrażają funkcjonowaniu szkoły.
Sąd podkreślił, że „szczególnie uzasadniony przypadek” obejmuje wyłącznie zdarzenia rażące – np. kradzież, poważne zaniedbania, molestowanie lub mobbing. Zwykłe problemy organizacyjne, konflikty kadrowe czy zastrzeżenia do stylu zarządzania nie spełniają tej przesłanki.
Organ nie udowodnił, że sytuacja była tak wyjątkowa, by uzasadniała natychmiastowe odwołanie. Zarzuty miały charakter ogólny, a dyrektor nie miała możliwości przedstawienia swojego stanowiska – co narusza zasady rzetelnej administracji.
Wyrok potwierdza rosnącą tendencję do wzmacniania gwarancji stabilności stanowiska dyrektora szkoły. Sąd zwraca uwagę, że odwołanie w trakcie roku szkolnego, bez zachowania trybu oceny pracy, stanowi środek o charakterze zbliżonym do sankcji „dyscyplinarnej” i jako takie może być stosowane tylko w wypadkach najbardziej drastycznych.
Orzeczenie stanowi ważny sygnał dla organów prowadzących, że nadużywanie art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego może skutkować eliminacją decyzji z obrotu prawnego. Jednocześnie wyrok przypomina dyrektorom, że choć są chronieni przed arbitralnym odwołaniem, to jednak w przypadkach rażących naruszeń obowiązków reakcja organu może być natychmiastowa.
Wyrok NSA z 12 listopada 2025 r. przywraca właściwe proporcje między prawem organu prowadzącego do ingerencji w kierowanie szkołą a konstytucyjnymi standardami rzetelnego działania administracji publicznej.